беларускі пісьменнік і драматург, Народны пісьменнік БССР
Андрэй Ягоравіч Макаёнак (12 лістапада 1920, вёска Борхаў, Рагачоўскі раён, Гомельская вобласць – 16 лістапада 1982, Мінск) – выбітны беларускі пісьменнік і драматург. Народны пісьменнік БССР (1977).
А. я. Макаёнак нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Яго рознабаковы талент выявіўся яшчэ ў дзяцінстве: ён маляваў, займаўся разьбой па дрэве, быў выдатным апавядальнікам і актыўным удзельнікам школьнай самадзейнасці.
У 1939-1942 гадах служыў у Чырвонай Арміі. Быў цяжка паранены і ледзь пазбег ампутацыі абедзвюх ног. У пасляваенныя гады працаваў у камсамольскіх і партыйных арганізацыях, з 1947 па 1953 год-у рэдакцыі часопіса «Вожык», у 1966-1977 гадах узначальваў рэдакцыю літаратурна-мастацкага часопіса «Нёман». Як грамадскі дзеяч удзельнічаў у працы беларускай дэлегацыі ў ААН (1966) і быў дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР (1971-1982).
Першай публікацыяй А. я. Макаёнка стала п’еса “добра, калі добра канчаецца«, надрукаваная ў газеце» Чырвоная змена” ў 1946 годзе. Аднак сапраўдную славу яму прынесла сатырычная камедыя ” Выбачайце, калі ласка!”, пастаўленая на тэатральнай сцэне ў 1954 годзе. Пасля трыумфальнага паказу спектакля ў Маскве малады драматург стаў вядомым.
Найбольш знакамітыя Драматычныя творы:» каб людзі не сумавалі «(1959),» Лявоніха на арбіце «(1961),» Трыбунал «(1970),» Зацюканы апостал «(1971),» Таблетку пад мову «(1973),» Святая Прастата «(1976),» Пагарэльцы «(1980),» дыхайце эканомна ” (1982). Ён таксама з’яўляецца аўтарам сцэнарыяў для кіна-і тэлефільмаў «шчасце трэба берагчы» (1958), «Кандрат Крапіва» (1961), «пасля кірмашу» (1973), «Рагаты бастыён» (1975).
У сваёй творчасці А. я. Макаёнак віртуозна спалучаў Камедыю з вострай сацыяльнай драмай і трагедыяй, быў сапраўдным майстрам падтэксту. Яго драматургія па праве лічыцца адным з вышэйшых дасягненняў беларускай літаратуры XX стагоддзя, аднолькава добра ўспрымаецца і гледачом у тэатры, і чытачом на старонцы кнігі.
